The Habit Mind

Mijn leven in 6 stappen

Hoeselt is al 24 jaar mijn woonplaats. Dit zal nog zo even blijven want

samen met mijn vriend, Gil, ben ik hier ook een huis aan het bouwen.

Als je een kijkje gaat nemen op mijn boekenrek zal je zien dat ik geboeid ben door alles wat met persoonlijke ontwikkeling en welzijn te maken heeft. Daarnaast heb ik een zalige groep vriendinnen en een netflix abonnement :)


Mijn studentenjaren bracht ik door in Leuven waar ik "Pedagogische Wetenschappen" studeerde en een thesis schreef over het effect van mindfulness op prestatie en hoop.

Om daad bij woord te voeren en te leren om nog meer zelfbewust te worden volgde ik twee 8 weekse mindfulness trainingen:

(1) "Mindfulness @ Work" bij Aora en (2) Online mindfulness training bij Tiny Tweaks.


Ik werk sinds 2019 bij AG Insurance als Learning Advisor in het Learning & Development team. We zijn verantwoordelijk voor persoonlijke -en leiderschapsontwikkeling.

Ik begon mijn bedrijf

"The Habit Mind" in volle lockdown terwijl ik één jaar werk en een lening voor een huis begin te betalen. De gedrevenheid om vrouwen te coachen in hun groei is groter dan de angst om te falen.


Down to earth millenial van 24 jaar die zo authentiek mogelijk in het leven wil staan.


Vanuit mijn rol als pedagoog wil ik degene zijn die je helpt om jezelf naar een hoger niveau te tillen. Mijn doel is om jou zoveel mogelijk waarde mee te geven waar je zelf mee aan de slag kan om zo het leven te creëren dat oh-zo-onmogelijk lijkt voor jou op dit moment.


Ik ben niet de allesweter die enkel theorieën of etiquetten zal plakken op bepaalde problemen of uitdagingen. Met mijn eigen sterke punten en kwetsbaarheden worden open gesprekken mogelijk waarin we samen jouw gewoonten in vraag stellen en aanpakken.


Mijn verhaal, mijn groei

Onzekerheid

Leuk en lief gevonden worden

Als ik zou kunnen spreken tegen mijn vijftienjarige zelf dan zou ik zeggen dat het allemaal niet zo erg is: de ruzie die je hebt, de roddel die je hoort over jezelf, de jaloezie, de puistjes die je hebt, de beugel die je niet wilt, de kleren die je draagt, etc. In het middelbaar krijgt alles zoveel gewicht en kan je nu niet meer geloven waar je je toen druk in hebt gemaakt. Ik wist niet goed wie ik was, wat eigen is aan de puberteit, waardoor ik constant op zoek was naar mezelf in de bevestiging van anderen. Correct me if I'm wrong, maar onzekerheid dicteert echt je leven als puber. Zoals anderen over me dachten en hoe anderen me omschreven was mijn waarheid. Ik was "te goed", lief, een goed mens en vergevingsgezind volgens de mensen om me heen. Voor mij waren dit echt complimenten en dat vind ik nog steeds. Alleen mag lief zijn voor anderen en vergevingsgezind zijn niet ten koste gaan van het stellen van grenzen en het negeren van je eigen gevoel. Grenzen stellen? Op vijftienjarige leeftijd zou ik zeggen dat dat echt "bitchy" klinkt. Nu zou ik zeggen dat het een cruciaal onderdeel is van zelfliefde en zorgen voor mezelf.

Faalangst

Op eigen benen staan

Zelfbewust over lichaam en gezondheid

Als ik zou kunnen spreken tegen mijn negentienjarige zelf zou ik haar zeggen dat het allemaal goed komt. Dat de discipline om te slagen groter is dan de angst om de falen. Dat mentale gezondheid belangrijker is dan het nastreven van eender welk schoonheidsideaal. Op mijn negentiende studeerde ik in Leuven en zat ik op kot. Een totaal andere fase in mijn leven die volledig uit mijn comfortzone was. Opeens op mijn eigen benen staan beviel me zwaarder dan gedacht vooral omwille van de angst om te falen. Samengevat kan ik nu wel stellen dat ik totaal niet in mezelf geloofde. Helemaal geen credits voor mezelf. Ik geloofde niet dat ik geschikt was voor een universitair diploma te behalen en nestelde me tijdens het studeren vaak in de slachtofferrol. Stressen over de stress die zou komen. Tijd verliezen door te wenen boven de cursus omdat er te weinig tijd was om dat allemaal te leren... Piekeren in de nachten voor een examen. Gewoon vaak hulpeloos in paniek.


Tegelijkertijd werd ik steeds meer zelfbewust over mijn lichaam en mijn levensstijl door wat ik bewust en onbewust zag ik op social media. Voor het ontbijt even scrollen op Instagram. Dat “even scrollen” zorgt meteen voor een tiental gedachten. “Oei, ik kan dat straks beter niet eten.”, “Amai, ik dacht dat ik goed had gesport gisteren maar als ik zie hoe intensief zij aan het trainen is..”. “Die blogster drinkt elke ochtend groen sap. Ik zou dat beter ook nog meer drinken.”. Ongelofelijke negatieve, maar ook disfunctionele gedachten. Het verschil in gemoedstoestand voor en na het scrollen op instagram kon op die manier groot zijn. Allemaal door de lastige gedachten die de bovenhand kunnen nemen. Het heeft ervoor gezorgd dat ik leerde hoe ik aan mijn fysieke gezondheid kon werken door te bewegen en voedzaam te eten, maar het heeft me ook geleerd om hierin te overdrijven. Ik verschuilde mezelf achter een "healthy lifestyle" terwijl ik voortdurend mezelf mentaal afbrak en pushte om "beter" te doen door op maandag terug "gezonder" te eten. 

Rust & tijd

Mindfulness

Als ik zou kunnen spreken tegen mijn tweëntwintige jarige zelf zou ik haar zeggen dat ik fier ben op hoe ze aan het groeien is naar meer zelfliefde en zelfacceptatie. Ik vond uiteindelijk rust tijdens mijn studies die ik op 22 jarige leeftijd ook zou afronden. Die rust zorgde ervoor dat ik tijd had om meer voor mezelf te zorgen en gaandeweg te ontdekken wie ik eigenlijk ben en wil zijn. Ik volgde op mijn stageplek een 8 weekse mindfulnesstraining en had de kans om ook hier mijn thesis over te schrijven. Dit thema kwam op het juiste moment in mijn leven omdat ik leerde hoeveel impact mindfulness kan hebben op hoe zelfbewust en veerkrachtig ik kan zijn. Al te vaak verloor ik mezelf in bepaalde gevoelens, zoals angst, frustratie en jaloezie. Mindfulness leerde me dat er tussen het gevoel en de uiteindelijke emotionele reactie (boos zijn, wenen, etc.) ruimte en tijd gemaakt kan worden om rationeel na te denken en vanop een afstand te kijken naar wat er eigenlijk echt gaande is... Dit zonder mijn gevoelens te ontkennen, wel door te kijken vanwaar het gevoel nu eigenlijk komt. Welke gedachte kwam vooraf en ben ik wel zeker van deze gedachte? Is dit zonder twijfel waar? Starten met mindfulness was voor mij de opstap naar vele uitgelezen boeken over persoonlijke ontwikkeling, yoga, mediteren, het belang van sociale connecties, emotionele intelligentie en de controle die je hebt over je gewoontenbrein. 

Durven en doen

Gaan voor wat je wilt

Als ik terug tegen mezelf zou kunnen spreken op de dag dat ik het idee kreeg om "The Habit Mind" op te richten, zou ik haar zeggen: "DOEN, dit is echt iets voor u!". Je gaat het begeleiden van vrouwen in hun groei als enorm betekenisvol ervaren en ook een enorme meerwaarde kunnen leveren in het leven van je klanten. Meer zelfbewustzijn, meer zelfliefde en meer veerkracht! 

Bij mijn eerste sollicitatiegesprek in 2019 kreeg ik de vraag: "Als je eender wat zou kunnen doen als werk, zonder beperkingen, wat zou dat dan zijn?". Het antwoord dat ik gaf verbaasde me zelf: "Dan zou ik content creëren op instagram, in podcasts en online cursussen die een meerwaarde kunnen zijn in de persoonlijke ontwikkeling van andere mensen. Deel zijn van hun groei en hun hierin coachen.". Hoe zot dat ik dit nu kan doen, stap voor stap, met de The Habit Mind. Ik wil die meerwaarde voor jou zijn. Jij moet kunnen zijn wie je écht bent zonder voorwaarden van anderen, doen waarvan je droomt zonder jezelf te minimaliseren, doen waar je van houdt, vooruit te kijken, te genieten en tegelijkertijd te vloeken op het groeiproces. Groei doet ook pijn, maar opnieuw, samen doen we het stap voor stap.